هفته نامه شهر سبز سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، هنری، اقتصادی، ورزشی، ادبی استان های فارس، بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد
امان ا… دهقانفرد؛ جاده های مواصلاتی و مسیرهای عبور و مرور بین شهری و ترانزیتی، همچون رگ های رساننده ی خون به اعضا، جوارح و سلول های بدن انسانی، موجبات ادامه ی زندگیِ ساکنانِ هر منطقه را فراهم نموده و اختلال، ناهماهنگی و مشکل در زیر ساخت ها و تابلوهای هشدار دهنده، ای بسا موجبِ مرگِ دائمی و یا از کار افتادنِ سایر بخش ها گردیده و طبیعی است درمانِ این بیماریِ خوش خیم!، مستلزمِ حضور ِکارشناسان خُبره، دست اندرکاران کارآزموده و مدیران آموزش دیده و آشنا به این حرفه بوده و هر گونه دخالتِ افراد خارج از سیستم، به نوعی خیانت و جنایت در حق مردم خواهد بود. با توجه به مشکلات متعدد در جاده های شهرستان کازرون و لزوم دقتِ بیش ترِ مدیران و دل سوزانِ منطقه ای، استانی و کشوری، موارد زیر مورد اشاره قرار می گیرند.
۱- طی بررسی های دقیقِ صورت گرفته، استان بزرگ فارس در شاخِص های مثبت و منفیِ متعددی، مقام اولِ کشوری را به خود اختصاص داده که یکی از آن ها برخورداری از طولانی ترین مسیرهای آمد و شدِ درون شهری و برون استانی و در عین حال پر تعدادترین میزان تصادفات و پرتلفات ترین آن ها بین استان ها محسوب می شود. در این میانه البته شهرستان کازرون و مسیرهای منتهی به آن نیز مقام اول در بینِ شهرستان های ۲۹ گانه ی استان را به خود اختصاص داده است!
۲- وضعیت ویژه ی شهرستان در کوهستانی بودن اکثر جاده های بین استانی، تردد تعداد بالای خودروهای سبک و سنگین، قرار گرفتن بخش عمده ی جاده ها در لابلای مناطق مسکونی، اشتغال عده ی زیادی از مردم، مخصوصاً جوانان، در شغل های مرتبط با جاده، وجود بیش ترین تعداد ماشین های سنگین و راننده های آن در کازرون، عدمِ به کارگیریِ مسئولین دل سوز و مدیران توانمند در رأس هرم تصمیم گیری و تصمیم سازی های استانی و شهرستانی، ناتوانی در جذب بودجه های کشوری، سفارشی بودنِ بخش عمده ای از پیمانکاران و نگاه های قومی، منطقه ای و بخشی نگری های اکثر نمایندگان، از عمده ترین علل عقب ماندگی های شهرستان در بحثِ جاده و تونل سازی بوده است.
۳- ریشه ی اصلی در استمرارِ معضلات جاده ای شهرستان، افزایش تلفاتِ انسانی، ضررهای مادی و هزینه های درمانیِ ناشی از تصادفات، همانا سیاسی کردنِ امرِ تخصصیِ راه سازی ها و انتقال بودجه های اختصاصیِ مربوطه، به مناطقِ دلخواهِ بعضی سیاسیونِ تازه به قدرت رسیده با هدفِ ظاهر کاری، قشری نگری و زمینه سازی جهت حفظ آرای انتخاباتی و تامین نگاه اقوام و طرفدارانِ منطقه ای و قبیله ای خود بوده به گونه ای که اولویت بندی های پروژه ای تنها بر اساس نگاه تنگ و فاقدِ منطق و تقوای این افراد و فشارهای آنان بر مدیران مربوطه، تعیین و اجرا گردیده و طبیعی است تا زمانی که تصمیم گیری برای توزیع بودجه ها با دخالت های بی مورد و فاقد توجیه شرعی و قانونی این کانون های فشار همراه باشد، هیچ امیدی برای رفع مشکلات موجود و دفع خطرات پیشِ رو، نخواهد بود.
۴- کمبودِ بودجه برای توسعه ی زیر ساخت های جاده ای و تعریف نشدنِ این برنامه ها در پروژه های ملی و استانی، یکی از اصلی ترین بهانه ها و توجیهاتِ دست اندرکاران وزارتخانه ی عریض و طویل راه برای بی توجهی های مستمر به امر ایمن سازی جاده های شهرستان کازرون بوده و تا به حال البته هیچ کس از خود نپرسیده که اگر پولی برای ساخت چند کیلومتر تونل و مسیرِ ترددی مردم در کازرون وجود ندارد! چرا در همین کشور و حتی استانْ، شهرهایی نورِچشمی وجود دارند که از بهترین امکانات و بیش ترین بودجه های ویژه ی دولتی برای ساخت اتوبان ها و حفرِ تونل های طولانی برخوردار می شوند؟! آیا این امر بی عدالتی در توزیع بیت المال و بی توجهیِ مسئولین مربوطه در جلب ِنگاه مقام های دولتی و حتی جذبِ سرمایه گذارانِ داخلی و خارجی برای حضور در صنعت راه سازی نخواهد بود؟!
۵- علی رغمِ اذعان به پیشرفت های نسبی در امر جاده سازی طی چهل سال پس از استقرارِ انقلابِ شکوهمندِ اسلامی در کشور و رفع بعضی از نقاط حادثه ساز و حذفِ بخشی از مناطقِ ناایمن در مسیرهای رفت وآمدی شهرستان، اما تاکید می شود کم کاری ها، بی توجهی ها و ناعدالتی ها در اختصاص بودجه و نگاه های تنگ نظرانه ی تعدادی از چهره های همیشه طلبکار! و تغییرِ مسیرِ هزینه ها از پروژه های نشان دار به سَمتِ مناطقِ غیر اولویت دار، تنها بخشی از مشکلات امروزینِ کازرون و عقب ماندگی های تاریخی در امر جاده و تونل سازی بوده است.
۶- اگر چه تلفات انسانی و ضررهای مالیِ وارده به تردد کنندگان در کلیه ی مسیرهای ورودی و خروجی کازرون و مناطقِ پیرامونی، در مقایسه با دیگر شهرستان ها، به دلایل پیش گفته، افزون تر است، در عینِ حال چند قطعه، دارای بیش ترین میزان تصادفات و پر تلفات ترین آن ها بوده که از جمله می توان به:
۶/۱ – جاده ی شلوغ، تنگ، باریک و تاریکِ دو راهی دریس، از مسیر امام زاده سید حسین (ع)، تا روستای حاجی آباد غوری و قائمیه .
۶/۲ – مسیر قائمیه به دو راهی راهدار
۶/۳ – راه مواصلاتی و پرترددِ خودرویی و پرتراکمِ انسانیِ کازرون به بخش جره و بالاده
۶/۴ – بخشِ عمده ی جاده ی جدیدِ دشت ارژن به کازرون از طریق دشت برم
۶/۵ – جاده ی کوهستانی، پر پیچ و خم، ناایمن، همیشه پرتردد، تصادف خیز، خسته کننده و خطرناکِ کمارج تا اولِ کنارتخته .
که در این میان مورد ۶/۱ [دو راهی دریس به طرف سیدحسین] به دلیل عبور خودروهای فراوان، قرار گرفتنِ حداقل ۱۵ روستا در مسیر چند کیلومتری!، فقدان حتی یک میدان و سرعت گیرِ استاندارد، نداشتنِ روشنایی در شب، احداث نشدنِ پل های رو و زیرگذر و سرعت های بالای خودروها، دارای بیش ترین تلفاتِ جانی [کشته و زخمی شدنِ صدها نفر!؟ طی سال های گذشته] و ضررهای مادی به ساکنان روستاهای واقع شده در مسیر و سایر مترددین بوده که علی رغمِ برخورداری از زمین های صاف و فقدان موانع طبیعی، اما مورد بی توجهی و کم عنایتی مسئولین مربوطه واقع گردیده است.
۷- تونل سازی در مناطقِ کوهستانی، همواره یکی از اولویت های حاکمیتی در کشورهای توسعه یافته بوده و با توجه به اختراع ماشین های حفاریِ جدید و سریعُ العَمل، مشکلات قبلی برای شکافتن کوه ها و صخره ها نیز کاملاً برطرف شده و نظر به این که جاده های شهرستان کازرون هم در منطقه ای نیمه جنگلی و برخوردار از کوه های بلند و سخت گذر واقع گردیده طبیعی است که درخواست های مکررِ مردم شهرستان، و حتی ساکنانِ میلیونی استان بوشهر، جهت سرعت بخشیدن به حفر و تکمیلِ چند تونل، انتظاری به جا و منطبق با حقوق قانونی و زیست بومی خود بوده که امید است با رفع مشکلات مالی دولتِ محترم و کنار رفتن بعضی افرادِ محدود اندیش و سیاست زده از مراکز تصمیم ساز کشوری و استانی، این حقِّ مُسَلّم! هر چه زودتر عملیاتی و راه اندازی گردد.
۸- برای حلِّ مشکلات موجود، به حداقل رسانیدنِ تلفات و جلوگیری از اِتلاف جان و اموال مردم و از طرفی تسهیل در عبور و مرور، دفعِ مخاطرات و رفع نگرانی های ساکنین شهر و روستا، پیشنهادهای متعددی وجود دارد که مهم ترین آن ها عبارتند از:
۸/۱- جلوگیری از دخالت های بی موردِ سیاسی کاران و سپردنِ امور به هیاتی متخصص، دل سوز و همه جانگر!
۸/۲- تلاش برای اقناعِ تصمیم گیران دولت جهت عبورِ اتوبان شیراز، بوشهر از محدوده ی جغرافیایی شهرستان بزرگ، دیدنی و زیبای کازرون و یا ساخت بزرگ راهی جداگانه از همین مسیر.
۸/۳- ساخت و راه اندازیِ تونل های بزرگ و قطعات جاده ای کوچکِ جانبی با استفاده از سرمایه های خصوصی و ارایه ی مجوزِ اخذ عوارض توسط سرمایه گذاران .
۸/۴- راه اندازی و بازسازیِ جاده ی زیرسازی شده، محکم، آماده، فاقدِ موانع طبیعی و معارضینِ هزینه بَر و قدیمی، معروف به راه شاهی، که دقیقاً از دو راهی دریس آغاز و ضمن عبور از مرکزِ این دهستان، انشعابی از آن به دو راهی راهدار و بخشی دیگر با گذر از روستاهای احمدآباد، خداآباد، جدس و…، از زیرِ منطقه ی حفاظت شده ی بیشابور، نهایتاً به مسیر ترانزیتیِ بوشهر، شیراز ختم می شود.
۸/۵- ساخت بزرگراه و خطِ آهنِ فراشنبد، کازرون، خوزستان، به عنوانِ حلقه ی اتصالیِ اتوبان ها و مسیرِ ریلیِ جدیدالتاسیس اهواز به شیراز و شیراز به عسلویه و بوشهر.
در پایان ضمن تشکر از کسانی که طی سال های گذشته برای حل مشکلات و معضلات جاده ای استان فارس و شهرستان باستانی کازرون تلاش نموده اند، توفیقِ آنان در خدمت رسانی سریع تر، اقدامات کارشناسی تر و فعالیت های تخصصی ترشان را از خدای متعال مسالت نموده و از همین جا دستان پُر کارشان را مهربانانه می بوسیم.