خانه / ادبی / یا مجتبی حسن
غلامرضا کافی
غلامرضا کافی

یا مجتبی حسن

غلامرضا کافی
غلامرضا کافی

نازم دلبر مرا با همه حسن محشرش
خاک نشین و ساده جان نیست به کس تکبرش

آبخور غزاله ها نیم شکفته چشم او
مرتع باز آهوان دشت لطیف خاطرش

نیست بلیغ آن چنان : نسخه ی روی او بهشت
گل زده است آینه از چه نهم برابرش؟

خاک نعال او منم، درکف پاش چشم من
خار به چشمم آن عبا تنگ گرفته در برش

نقض نکرده عصمتش،خون مباح عاشقان
خاصه که نیست غیر از این هیچ گناه دیگرش

وه که چه عاشقانه شد وصف کریم اهل بیت
بی صله نیست این غزل گر برسد به محضرش!

دست شریف زادگان باغ چهار موسم است
درشب برف چله هم هست امید نوبرش

هیچ نمی برد دلم راه به سوز مرثیه
بس که نشاط می دهد روضه ی ذوق منظرش

” گوهر پاک از کجا عالم خاک ازکجا؟ ”
هرکه به خاک جویدش خاک مزار برسرش!

شیر نمی درد چنین حنجره ی شکار را
زهر به کامم این غزل، شیر بریده حنجرش!

طشت به لعل می برد موج کدام گوهر است؟
جوهر اشک خواهرش یا جگر مطهرش

غلامرضا کافی

مطلب پیشنهادی

حرم امام رضا/ عکس: زلیخا بنی ایمان

پا به صحن می گذارم

امام رضا(ع) غسل می کنم در اشک و پا به صحن می گذارم! تمام سلول …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.