هفته نامه شهر سبز سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، هنری، اقتصادی، ورزشی، ادبی استان های فارس، بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد
امام راحل: “عید غدیر، از بزرگترین اعیاد مذهبی است. این عید مستضعفان است، عید محرومان است، عید مظلومان جهان است، عیدی است که خدای تبارک و تعالی به وسیله ی رسول اکرم (ص) برای اجرای مقاصد الهی و ادامه ی تبلیغات و ادامه ی راه انبیاء، حضرت امیرالمؤمنین سلام ا… علیه را منصوب نمودند”.
“روز مبارک عید سعید غدیر که از اعیاد بزرگ اسلامی است و به حسب نفوس ما بالاترین عید است و «نکته اش هم این است که این ادامه نبوت است، ادامه معنویت رسول ا… است، ادامه آن حکومت الهی است، از این جهت از همه ی اعیاد بالاتر است”.
در این روز سعید، یکی از چیزهایی که وارد شده است این است که بگوییم و بخوانیم: “الحمدا… الذی جعنا من المتمسکین بولایه امیرالمؤمنین و اهل بیته” یعنی خدا را سپاس می گوییم که ما را از چنگ زنندگان به ولایت امیرالمؤمنین (ع) و اهل بیت او قرار داد.
“آیا منظور از تمسک همین گفتن و خواندن و رد شدن است؟ آن هم در روزی که ولایت به همان معنای واقعی خودش بوده است و نه تمسک به محبت امیرالمؤمنین، تمسک به محبت اصلاً معنا ندارد، تمسک به مقام ولایت آن بزرگوار به این است که گرچه ما نمی توانیم به تمام معنا آن عدالت اجتماعی و عدالت حقیقی را که حضرت امیر قدرت بر پیاده کردنش داشت را پیاده کنیم، لکن اگر آن الگو پیدا شده بود به قدرت خود می توانیم آن را تحقق بخشیم. مقام ولایت که مقام تولیت امور بر مسلمین و مقام حکومت بر مسلمین است، این است که چنانچه حکومت تشکیل شد، حکومت تمسکش به ولایت امیرالمؤمنین باشد و عدالتی که امیرالمؤمنین اجرا می کرد، این- حکومت- هم به اندازه ی قدرت خودش اجرا کند” (صحیفه ی امام، ج ۱۸، ص ۱۵۲-۱۵۵).
امروز ما مفتخریم که در جمهوری اسلامی زندگی کنیم و همه مسئولیم تا آن عدالت مورد نظر امیرالمؤمنین پیاده شود و حجت بر همه تمام است، و اگر امروز عدالت اجتماعی در جمهوری اسلامی زیر سؤال است، بدیهی است که بی عدالتی ها و گرفتاری های عمده ملت، ناشی از مدیران جامعه است. از یک طرف مسئولین و دولتمردان باید توجه کنند که به تمام معنا تمسکشان به امیرالمؤمنین است؟
و از طرف دیگر مردم مسئولند و باید جواب داشته باشند که آیا در انتخاب مسئولین بر اساس علم و توانایی و تقوا و پاکدامنی و فداکاری و کاردانی عمل کرده اند؟ آیا همه ناظر و مطالبه گر بودند؟ و …
آری، امروز گرفتاری های عمده ملت ها در دنیا، گرفتاری ناشی از مدیران و دست های گرداننده ی جامعه است، آنها فاسدند که فساد در ملت ها، ریشه ی همه ارزش ها و اصالت ها را می کَند و از بین می برد، آن ها فاسدند که ملت ها، ذلیل و برده و نوکر صفت بار می آیند، آن ها فاسدند که قدرت های شیطانی، بر ملت هایشان تسلط پیدا می کنند، آن ها فاسد و بی بند و بارند که در متن جوامعشان، ایمان به کلی رخت بر می بندد.