بایگانی برچسب: غلامرضا کافی

وه که چه بی نشان منم ساحت کهکشان منم اول سر خوشان منم مست کشان کشان منم بشکنم این خمار را بحر بریز در سبو تا بزنم به های و هو قفل نهم به گفت و گو چاک دهن کنم رفو قی کنم اختیار را   بی خود و مست و گول به سرخوش حال و هول به عقل اگر …

نازم دلبر مرا با همه حسن محشرش خاک نشین و ساده جان نیست به کس تکبرش آبخور غزاله ها نیم شکفته چشم او مرتع باز آهوان دشت لطیف خاطرش نیست بلیغ آن چنان : نسخه ی روی او بهشت گل زده است آینه از چه نهم برابرش؟ خاک نعال او منم، درکف پاش چشم من خار به چشمم آن عبا …

محرم از راه رسید، ماه سوگ آزادمردی که برای دادخواهی و علیه ستم پیشگی برخواست. بر آنیم تا اشعار شعرای پارسی گوی فارس نشین را که به احترام و در سوگ بزرگ آزاده تاریخ بشریت حضرت سیدالشهدا(ع)، سروده اند را در این جا گردآوریم. و این است سرودگان شاعرانی که در بزرگی او سرودند:   غروب و عصری سوار بر …